ASPress - czasopisma pedagogiczne


ARCHIWUM WYDAŃ CYFROWYCH
       
Język Niemiecki



Wydania z lat 2009-2016 dostepne są w wersji elektronicznej jako pliki PDF. Są one identyczne z wersjami drukowanymi. Jednakże nie zawierają materiałów, które były na płytach CD/DVD dołączanych do niektórych wydań drukowanych.
W wersji drukowanej dostepne jest tylko jedno wydanie - 3/2016.
Więcej


Zbiór 52 felietonów poświęconych współczesnej Polsce, Polakom, polityce, roli telewizji i mediów we współczesnym świecie, globalizacji i konsekwencji wynikającej z naszego otwarcia na świat.
Wydanie w postaci pliku PDF
Cena 10 zł.
Zamów


Książka o podróżach, poznawaniu, odkrywaniu i podbijaniu świata, o pokonywaniu kolejnych horyzontów ludzkiego rozwoju. Ludzie wędrują od wieków, zawsze chcieli zobaczyć, co jest za kolejną rzeką, górą, morzem, za nowym horyzontem. Ta wędrówka pozwoliła najpierw poznać naszą planetę, a dziś już zaprowadziła człowieka poza granice Układu Słonecznego. Kim są ci, którzy zmieniają historię świata? Dlaczego Krzysztof Kolumb odkrył Amerykę, a Mikołaj Kopernik „poruszył” Ziemię?
Wydanie w postaci pliku PDF.
Cena 10 zł.
Zamów

Wydanie drukowane



Historia powstania  * Dane techniczne * Słynne rajdy * Rozwiązania konstrukcyjne

Pierwszy pojazd z napędem na obie osie skonstruowano w 1824 r. a więc ponad pól wieku wcześniej od samochódu. Jednak dopiero wojskowi amerykańskiej armii jako pierwsi chcieli mieć pojazd, który pojedzie każdą drogą, pokona głębokie rowy  i wyposażony będzie we wciągarkę, tak by mógł poruszać się w każdym terenie.
Cena 10 zł.
Zamów

Wydania specjalne "Geografii w Szkole"

2011

2010

2009

2008


Cena kompletu wydań 50 zł
Cena jednego wydania 10 zł
Zamów



Nowość!


Więcej

Artykuły archiwum

16.05.2016

Język Niemiecki: Strategia uczenia się: gramatyka z humorem

Nauka gramatyki jest niewątpliwie ważnym celem edukacji językowej. W powstałym w latach 70. ubiegłego wieku i aktualnym do dziś podejściu komunikacyjnym rezygnuje się wprawdzie z dążenia do w 100% bezbłędnego opanowania systemu językowego. Celem nauki jest dziś raczej rozwinięcie umiejętności skutecznego porozumiewania się w danym języku obcym, adekwatnie do sytuacji, tematu rozmowy, wieku i statusu rozmówców oraz relacji miedzy nimi. Liczy się przede wszystkim płynność i skuteczność przekazu, a nie poprawność wypowiedzi.
Uważa się przy tym, że deficyty w zakresie leksyki w znacznie większym stopniu utrudniają porozumiewanie się w języku obcym niż brak znajomości tej czy innej reguły gramatycznej. Niewłaściwe użycie tego czy innego zaimka lub przyimka, popełniony tu i  ówdzie błąd w deklinacji przymiotnika lub koniugacji czasownika nie zablokują przecież raczej całkowicie komunikacji językowej. Inaczej rzecz ma się wtedy, gdy nie znamy potrzebnego nam słowa i nie umiemy też zastąpić go synonimami lub odpowiednim opisem.
Opanowanie takiej ilości jednostek leksykalnych, która będzie wystarczała do komunikacji na średnim poziomie biegłości językowej jest niewątpliwie sporym wyzwaniem. Wydaje się jednak, że jest to zadanie nieporównywalnie łatwiejsze od przyswojenia sobie całego systemu językowego. Słownictwo języka niemieckiego szacowane jest na 300 do 500 tysięcy słów i wyrażeń; wprawdzie stale pojawiają się nowe słowa (np. w językach specjalistycznych, gdzie w zakresie samej tylko chemii przybywa co roku około 4000 nowych pojęć), ale aby skutecznie posługiwać się tym językiem wystarczy znajomość znacznie mniejszej liczby słów i wyrażeń. 
Przeciętny piętnastolatek, rodzimy użytkownik języka niemieckiego używa ich około 12000. Osoby dorosłe posługują się w sposób aktywny lub bierny nawet 216000 jednostek leksykalnych. Do zrozumienia pełnego wydania dziennika „Die Welt” wystarcza jednak w zupełności znajomość około 4000 słów i wyrażeń. Taką też ilość powinny docelowo opanować osoby dążące do poziomu biegłości językowej B2. Pozwoli im to zrozumieć większość wiadomości telewizyjnych i programów o sprawach bieżących, większość filmów w standardowej odmianie języka, czytać ze zrozumieniem artykuły prasowe itd. 
Nauka gramatyki wydaje się w tym kontekście znacznie większym wyzwaniem. Na wspomnianym poziomie biegłości językowej B2 oczekuje się tak wysokiego stopnia kompetencji, dzięki któremu nie będzie się popełniało błędów zakłócających proces przekazywania informacji i będzie umiało się dokonywać samodzielnie korekty własnych błędów. B2 to poziom, który powinien osiągnąć każdy polski uczeń, który uczył się danego języka obcego od szkoły podstawowej do liceum. 
W odniesieniu do gramatyki brak jednak kryteriów ilościowych, podobnych do tych, które znaleźć można w „Europejskim systemie opisu kształcenia językowego” (Rada Europy, 2001) w odniesieniu do słownictwa. Pobieżny choćby przegląd podręczników do nauki gramatyki dowodzi jednakże, że materiału do opanowania jest sporo. Wiedzy tej nie da się oczywiście wlać do głów uczniów przez magiczny lejek. Każdy z nich musi przyswoić ją sobie sam. Pomocne będą w tym strategie uczenia się (...) Szczególnie efektywne są te spośród z nich, które wykorzystują zabawne skojarzenia, historyjki, rymy lub piosenki. Wywołane nimi pozytywne emocje sprzyjają, bowiem trwałemu zapisywaniu wiadomości w pamięci. W ten sposób nawet trudne do zapamiętania struktury mają szansę zostać trwale zapamiętane przez uczniów. W tym wydaniu przedstawiamy wybór takich właśnie strategii. 
Zanim jednak zaprezentujemy je uczniom, warto porozmawiać z nimi o tym, jak się uczą i dlaczego robią to w taki czy inny sposób.  Pomoże nam w tym zadanie z załącznika nr 1. Jego celem jest sprowokowanie uczniów do refleksji na temat procesu uczenia się i wpływu, jaki mają na jego wyniki ich nauczyciele i oni sami. Odpowiadając na pytanie co zrobić, aby odnieść sukces w nauce języków obcych, uczniowie najprawdopodobniej wskażą na nauczyciela i zależność ich własnego sukcesu od poziomu jego kompetencji. Warto jednak tak pokierować rozmową, aby zwrócili uwagę na to, że to oni sami są kowalami własnego sukcesu, że nie są, jak sądzono dawniej, jak puste naczynia, do których nauczyciel wlewa przez magiczny lejek wiedzę, ale raczej, że sami aktywnie wpływają na proces nauki. Uczniowie powinni być zatem świadomi tego, , że kluczem do ich sukcesu jest bycie samodzielnym i aktywnym, świadome kierowanie własną nauką, unikanie rutyny i eksperymentowanie, stałe poszukiwanie własnych i efektywnych sposobów uczenia się (strategie i techniki uczenia się) oraz korzystanie z pomocy kolegów, koleżanek, rodziców i nauczycieli, którzy mają inne, być może większe doświadczenie w uczeniu się. Taka wymiana spostrzeżeń i doświadczeń pomoże nam w zorientowaniu się, jakie strategie i techniki uczenia się są uczniom już znane, i będzie dobrym punktem wyjścia do prezentacji nowych rozwiązań. 
Większość z nich to tzw. MNEMOTECHNIKI (gr. mneme = pamięć, techne = sztuka), tj. środki i prawidła ułatwiające zapamiętywanie nowych wiadomości i faktów na zasadzie mechanicznych skojarzeń. O ich przydatności i skuteczności możemy przekonać naszych uczniów wykonując prosty eksperyment: Jak zapamiętać długotrwale rząd losowo wybranych liczb, np. 2471? Jak trudne to zadanie, potwierdzi każdy, kto miał kiedykolwiek kłopot z zapamiętaniem jakiegoś numeru telefonu, jakiejś daty lub numeru PIN do swojej karty bankomatowej. Zadanie będzie o wiele prostsze do wykonania, gdy liczby zastąpimy przedmiotami, osobami, zwierzętami. Jeszcze lepsze efekty osiągniemy, gdy będą one układały się w jakąś zabawną historyjkę. Metoda ta, zwana metodą kołków, składa się z dwóch kroków: 
1. krok: liczby zamieniają się w obrazy, np. kształt liczby 2 przypomina łabędzia, 4 może kojarzyć się z czterema nogami stołu, 7 z siedmioma krasnoludkami z bajki o Królewnie Śnieżce, a 1 ze świeczką. 
2. krok: z obrazów powstają historie. Wyobraźmy sobie zatem ogromnego łabędzia, który wleciał do domu siedmiu krasnoludków i usiadł na stole. Przestraszone krasnoludki schowały się pod stołem i ponieważ jest tam ciemno zapaliły świeczkę. 
Z dużym prawdopodobieństwem obraz ten zapisze się silniej w naszej pamięci niż gdybyśmy próbowali zapamiętać samą liczbę. 
Pozytywne efekty uzyskamy także wtedy, gdy zastosujemy technikę określaną jako CHUNKING, tj. łączenie pojedynczych elementów w większe całości, np. 1980 zamiast 1, 9, 8, 0. Trudno byłoby nam zapewne też zapamiętać liczbę 1914191819391945. Gdy jednak podzielimy ją na mniejsze części (1914 1918 1939 1945) i skojarzymy dodatkowo, że liczby te oznaczają daty początku i końca pierwszej i drugiej wojny światowej, zapamiętanie jej stanie się o wiele prostsze. (...)
 
Więcej przeczytacie w artykule Sebastiana Chudaka „Grammatik lernen mit Strategie und Humor
... czyli o strategiach uczenia się gramatyki wykorzystujących zabawne skojarzenia, historyjki, rymy i piosenki“ w wydaniu 4/2014 „Języka Niemieckiego“.

Powrót