ASPress - czasopisma pedagogiczne

www.aspress.com.pl/prenumerata_2018/
ARCHIWUM WYDAŃ CYFROWYCH

Wydanie specjalne "Fizyki w Szkole"


Zamów

Wydania specjalne "Geografii w Szkole"

2011

2010

2009

2008


Zamów



Historia powstania  * Dane techniczne * Słynne rajdy * Rozwiązania konstrukcyjne
Pierwszy pojazd z napędem na obie osie skonstruowano w 1824 r. a więc ponad pól wieku wcześniej od samochódu.
Jednak dopiero wojskowi amerykańskiej armii jako pierwsi chcieli mieć pojazd, który pojedzie każdą drogą, pokona głębokie rowy  i wyposażony będzie we wciągarkę, tak by mógł poruszać się w każdym terenie.
Więcej


ZAPOWIEDZI WYDAWNICZE


Samochody sportowe
Słynne modele  * Sportowe sukcesy * Historia marek * Rekordowe osiągi
Historia samochodów sportowych jest prawie tak stara jak same samochody. Pierwszy wyścig odbył się już w 1894 roku na trasie Paryż-Rouen. Co ciekawe - rywalizowały ze soba samochody o napędzie parowym, spalinowym i elektrycznym. Trasę 120 km najszybciej pokonał samochód o napędzie parowym, ale został zdyskwalifikowany za niedozwolone przeróbki.


Sztuka dziennikarska
Czym są media  * Jak pisać * Jak robić karierę * Jak nie zwariować
Dziś więcej ludzi pisze niż czyta.  
Takie możliwości stworzył Internet i telewizja komórkowa. Czy to oznacza koniec dziennikarstwa, czy jego nowa era? Czy to co dzisiaj obserwujemy w mediach – wpisy na portalach społecznościowych, blogi są dziennikarstwem czy tylko zabawą pasjonatów internetu?



Baza danych
Władza * Pieniądze * Intrygi * Uczucia * Polityka
Dla współczesnego człowieka korporacja jest ważniejsza od rodziny. Korporacja daje awanse, władzę i pieniądze, ale żąda bezwzględnego podporządkowania, potem wysysa z ludzi energię a na końcu wypluwa człowieka na zewnątrz. A co się dzieje, kiedy człowiek nie chce podporzadkować się procedurom i normom korporacyjnym? Czy można pracować w korporacji i być normalnym człowiekiem? Czy jest życie poza korporacją?


Ebooki 


Więcej

Artykuły archiwum

08.02.2017

Dno oka, czyli o sesji egzaminacyjnej z WOS

O sobie powiem tyle, że jestem nauczycielem. Nauczycielem historii i wiedzy o społeczeństwie. Przed wprowadzeniem Reformy Reformy protestowałem przeciw niej, co powinno być zanotowane w protokołach sekcji dydaktycznej PTH, w której posiedzeniach miałem zaszczyt uczestniczyć. Protestowałem też u Pana Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego, który był łaskaw mnie zaprosić. Mógłbym teraz triumfalnie powiedzieć: a nie mówiłem! I mówię to, lecz ze smutkiem.  
 Egzamin
Wasz egzaminator zdołał sprawdzić 59 prac. W jego komisji średnia nauczycielska wyniosła około 49 prac, co chyba wystawia autorowi dobre świadectwo. Przynajmniej w dziedzinie ilości. Mógłbym sprawdzić i więcej, lecz postanowiłem sobie wynotować najczęstsze błędy, które popełniali uczniowie. Zadań testowych było 39. Wynotowałem sobie 7 pytań, co nie oznacza, że z innymi było o wiele lepiej. Raczej nie. Proszę jednocześnie odstąpić od posiłkowania się danymi ze znanych periodyków. To dobre na plaży. Tymczasem czeka nas nowy rok szkolny. Lecz ad rem. 
        Zadanie 11 – nazwy województw o takim samym stopniu bezrobocia; podkarpackie i lubuskie. Na 59 zadań 41 źle zrobionych. Łącznie – 69%.
Zadanie 13 – plan polityczny Bliskiego i Środkowego Wschodu. Do rozpoznania z opisu; Gruzja, Afganistan, Irak. Na 59 zadań źle zrobionych lub niezrobionych 48. Łącznie – 81%. 
Zadanie 14 – teoria państwa. Jean Jacques Rousseau lub John Locke. Teoria umowy społecznej. Na 59 zdań zrobionych źle 50. Łącznie – 84%. 
      Zadanie 24 – plan polityczny Europy. Opis aktualnego stanu państwa. Do rozpoznania: Szwajcaria, Wielka Brytania, Rosja. Na 59 zdań źle zrobionych 50. Łącznie 84%.
Zadanie 34 – struktura wewnętrzna ONZ: Zgromadzenie Ogólne, Sekretarz Generalny, Rada Bezpieczeństwa. Zadań zrobionych źle 39 na 59. Łącznie – 66%.
      Zadanie 35 – szwedzko-polsko-szwedzki projekt polityczny wobec Rosji i krajów post radzieckich: Partnerstwo Wschodnie. Złych zadań 55 na 59. Łącznie – 93%. Rekord.
      Zadanie 39 rozbudowane – na podstawie tekstu źródłowego trzeba było napisać o współczesnej współpracy międzypaństwowej. Egzaminatorowi (to nie ja) chodziło o to, aby w zapisie znalazły się: polityka, gospodarka i kultura. Niby proste. Złych zadań 51 na 59. Łącznie – 86%.
Nie robiłem tego, aby policzyć liczbę nietkniętych ww. zadań. Lecz dwie z tych danych wciąż pamiętam: w zdaniu 13 liczba tego typu braków to 17 zadań na 59 (28%), a w zadaniu 35 to 32 zadania na 59 (54% – znowu rekord).
Oczywiście mogłem mieć zwykłego pecha i nauczyciel matematyk mógłby mi to udowodnić. Lecz ja sprawdzałem prace z 4 szkół. Pewnie zatem był to pech seryjny. 
 
Wnioski post egzaminacyjne
Zadania 11, 13 oraz  24 dotyczą korelacji wiedzy z geografii politycznej. W wypadku Polski nieznajomość mapy WŁASNEGO KRAJU sięga powyżej 2/3! O województwach nie wspomnę. Nazwy podlaskie i pomorskie padły aż 34 razy, czyli 57%. W relacji do zadań niezrobionych prawidłowo wygląda jest znacznie gorzej – to aż 82%! 
Znajomość polityczna mapy świata i… Europy jest wręcz tragiczna – mapę terenów pozaeuropejskich znało tylko 19% abiturientów, europejskich – 16 %. Najczęstsza odpowiedź to ustawiczne mylenie Szwajcarii z Austrią (mapa Europy).
Stawiam pytanie: jaka jest korelacja geografii z wiedzą o społeczeństwie? To pytanie retoryczne oczywiście – to właśnie te 16 do 19%.
      Zadanie 14 wiąże się głównie z nauką o filozofii oświecenia na historii. Lecz spora część zdających WOS, historii nie zdaje. Efekt – 84 % odpowiedzi błędnych.
Stawiam ponowne pytanie: jaka jest korelacja historii z wiedzą o społeczeństwie? Sami sobie, czytelnicy, odpowiedzcie. 
       Zadanie 35 wymagało orientacji w bieżącej publicystyce politycznej: telewizyjnej, radiowej czy wreszcie gazetowej. Niestety – czytamy – jak się wydaje „Przegląd Sportowy”. A i to, tytuły.
Podobnie z zadaniem 39 – choć to wymagało zrozumienia tekstu na bieżąco. Dosłownie – 10 ZDAŃ! Efekt – fatalny, 86% błędnych odpowiedzi.
Jedynym zadaniem z wiedzy o społeczeństwie było pytanie o wewnętrzne instytucje ONZ – 34. Faktycznie wykazało ono braki w tej dziedzinie. Lecz tylko dla 2/3 sprawdzonych abiturientów. A swoją drogą: jak to się ma do lansowanej tezy, że nie uczymy na pamięć, lecz uczymy myśleć? Przecież to tzw. pamięciówa! Czy Ministerstwo Edukacji (lansujące to podejście) wie, co robi Centralna Komisja Egzaminacyjna? Przypuszczam, że nie. Wszak w pięknym kraju nad Wisłą prawica nigdy nie wie, co robi lewica. I odwrotnie. Całe szczęście, że to nie ja tych maturzystów uczyłem. Ja przecież robię to lepiej. Chyba. 
 
Wypracowanie
Tematy do wypracowań były trzy. 
Temat 1. Scharakteryzuj – odwołując się do typowych rozwiązań prawnych klasycznego systemu parlamentarno-gabinetowego, semiprezydencjalizmu i modelu kanclerskiego – relacje między organami ustawodawczymi a wykonawczymi w Rzeczypospolitej Polskiej.
 
Temat 2. Scharakteryzuj ład światowy w ostatnim półwieczu, ustosunkowując się do podkreślonej oceny autora tekstu. 
Materiał źródłowy. Nikt już nie kwestionuje tezy, że żyjemy w czasach bezprecedensowych zmian społecznych, politycznych, gospodarczych i kulturalnych, które zachodzą dziś na arenie międzynarodowej. Jest to efekt rozpadu w latach 1989–1991 tzw. porządku jałtańsko-poczdamskiego, globalizacji i budowy nowego systemu międzynarodowego, który wyraźnie ewoluuje w kierunku ładu wielobiegunowego (multipolarnego).
Źródło: J.M. Fiszer, Euroatlantycki system bezpieczeństwa międzynarodowego w multipolarnym świecie, „Biuletyn Analiz i Opinii”, nr 4/2013, www.isppan.waw.pl
 
Temat 3. Porównaj proces legislacyjny w Rzeczypospolitej Polskiej i w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Materiał źródłowy był rysunkiem poglądowym z procesu legislacji w USA.
Na 59 prac 12 abiturientów nie napisało jej w ogóle – co daje 20%. Następnych 9 prac nie podlegało ocenie ze względu na rozminięcie się z tematem, co daje 15%. Łącznie 35% prac nie mogło zostać ocenionych. Ponieważ jestem nauczycielem już dość starym, kolejnych 7 prac (11%), powinno zostać zdyskwalifikowanych ze względu na liczne błędy stylistyczne, gramatyczne, metodyczne, ortograficzne i chaos myślowy. Niestety klucz odpowiedzi nie pozwalał mi na to. Łącznie to 46% prac nienadających się do oceny – blisko połowa.
        Na napisanie egzaminu uczeń ma 180 minut. Z czego wynika, że na napisanie wypracowania abiturient powinien mieć około 120 minut. Lecz to dla nas – zawodowców. Poprosiłem kolegów pilnujących podczas egzaminu, aby policzyli, jaki jest rzeczywisty czas maturzysty na napisanie pracy. Otóż jest to 60 do 75 minut! Klucz do napisania wypracowania czcionką rozmiaru 12 to dwie strony! Gdyby to ścieśnić – wyszłoby półtorej. Tymczasem 49 prac na 59 to 2 i ½ strony, czyli 83%.
Ponawiam pytanie: jaka jest korelacja między nauczaniem języka polskiego a wiedzą o społeczeństwie?

Wnioski autora Ireneusza Wywiała przeczytacie w drugiej części artykułu "Dno oka" w najnowszym wydaniu (5/2015) Wiadomości Historycznych.

Powrót